Waar land en taal
elkander raken,
Carine Mette wordt,
verzandt een baken
in haar vragen,
herderen sporen
als een hond,
oefenen zwaluwen
hun vertrek
op lijnen waar was
is ingehaald,
verdwijnen mensen
in stervende woorden,
verliest oom Joseph
gekoesterde taal,
koestert het nichtje
zijn woordenschat.

Waar gezocht wordt
naar een raakvlak
ontrafelt mysterie
langs oorlogspad,
ontmantelt geduld
in een woordloze jas,
opent het einde,
spreekt het graf.


Geïnspireerd door het boek van Anneloes Timmerije.


Uit de bundel "Strijklicht van violen", poëzie bij kunst en literatuur (2013)